Image Alt

Loekie.nu

Als je in de Sinterklaas tijd Pieterman met je achternaam heet kun je allerlei “ grapjes” verwachten.

Toen je nog gewoon in het telefoonboek stond was het niet zo moeilijk om de Pietermannen op te zoeken. Dan werd er gebeld en vroegen ze “ Mag ik Sinterklaas even? “  De andere variant was “ Is Sinterklaas thuis?” Leuker werd het niet.
In deze tijd zouden de grappenmakers veel inventiever zijn. Zijn we dan zoveel grappiger geworden? Ik denk het wel. Hoewel het stukje van Toon Hermans over het Sinterklaasfeest wel retegrappig is. https://www.youtube.com/watch?v=Qc5xHHBp6Hs

Ik gebruik regelmatig zijn ingeving dat hij zich bewusteloos zong. Dat woord kun je voor een heleboel werkwoorden zetten, ik vind het dan altijd zo leuk klinken.

Terug naar Sinterklaas: Een paar jaar geleden werd ik door mijn broer gevraagd of ik voor de lokale omroep Sinterklaas wilde interviewen. Nou die kans liet ik natuurlijk niet schieten. Ik mocht meevaren op de pakjes boot en aangezien het nog een best een eindje varen was hadden we alle tijd voor het diepte interview. Mijn broer zou filmen.

Ik vroeg de Sint allerlei interessante vragen over zijn leven, zijn familie, vakanties en andere hobby’s. Dat werd een knal interview dacht ik meteen. Jammer dat mijn broer niet op “opnemen” had gedrukt. Gelukkig waren er nog Pieten die ik kon ondervragen. Of ze vaak zeeziek waren en of ze dan moesten braken? Dat soort weetjes zijn belangrijk vond ik. Dat werd wel opgenomen. Later heb ik nog wat kinderen aan mijn professionele interview technieken onderworpen. Zij waren zeer onder de indruk maar wisten toch hele scherpe opmerkingen te plaatsen over wat zij in hun schoen hadden gevonden. Wat op zich best opmerkelijk was omdat de Pieten nu pas aankwamen en dus nog niets in hun schoentje hadden kunnen leggen. Maar ja, die connectie maak je niet en daar begin je als kind ook niet over als je een beetje leuke Sinterklaas wilt hebben.

Mijn kids geloofden nog lang in Sinterklaas en wat was dat een leuke tijd. En ze waren extra lief want ik had ze verteld dat mijn broer ( een andere dan de filmmaker ) als kind mee was genomen in de zak omdat ie niet lief was, z’n bord niet leeg at, z’n kamer niet opruimde of vul maar in ( dit zijn hints voor jonge ouders hè) en een jaar lang bij Sinterklaas in Spanje woonde. Daar kon je oneindig veel varianten op verzinnen. En ze geloofden het allemaal en keken wel link uit om vervelend te zijn. Toen ze eenmaal wisten dat het allemaal a bunch of crap was bleef het verhaal van de zak toch nog lang hangen. Nu zouden ze wel willen dat het waar was, lekker een jaar chillen op een boot en de hele dag pepernoten eten, geen wonder dat je dan zeeziek wordt en moet braken.

 

 

 

 

Leave a Reply