Time to shop! Find your favorite product, check the latest collection & don’t miss out the best discounts with Onea!

Image Alt

november 2019

Hoe lang ga je ergens mee door als je voelt dat het hem niet gaat worden? Ik realiseer me dat dit een retorische vraag is want een exact antwoord is er natuurlijk niet. Ik kan me herinneren dat ik een ver verleden heb overwogen om iets aan mijn conditie te doen. Dat ging als volgt: Ik trok de nodige outfit aan en nam mij voor te joggen tot de tweede lantaarnpaal. Dat lukte nog. Naar de volgende paal werd al moeilijker en daarna ging het alleen nog bergafwaarts. Dan hield ik het voor gezien want jezelf vrijwillig pijnigen is niet aan mij besteedt. Een typisch geval van snel opgeven dus. Zo heb ik meer voorbeelden, als ik het nut er niet direct van inzie of het kost me inspanning wat ik er niet voor over heb dan haak ik af. Nu zit ik met een dilemma, ga ik ergens voor dat de afgelopen maanden niet succesvol was of gooi ik de handdoek in de ring? Na wat gesprekken met mezelf en anderen heb ik weer een ander idee en kan ik me zelf weer helemaal oppompen om verder te gaan. Dat is mijn voordeel. Ik ben snel weer boven Jan. Positief verder gaan en we zien wel hoe dingen zich ontwikkelen. Mijn vader had daar een aparte, zelf bedachte uitspraak op die we zelfs op zijn rouwkaart hebben gezet: Al is de weg nog zo krom, je harkt maar door en kijkt niet om. Gewoon

Toen je nog gewoon in het telefoonboek stond was het niet zo moeilijk om de Pietermannen op te zoeken. Dan werd er gebeld en vroegen ze “ Mag ik Sinterklaas even? “  De andere variant was “ Is Sinterklaas thuis?” Leuker werd het niet. In deze tijd zouden de grappenmakers veel inventiever zijn. Zijn we dan zoveel grappiger geworden? Ik denk het wel. Hoewel het stukje van Toon Hermans over het Sinterklaasfeest wel retegrappig is. https://www.youtube.com/watch?v=Qc5xHHBp6Hs Ik gebruik regelmatig zijn ingeving dat hij zich bewusteloos zong. Dat woord kun je voor een heleboel werkwoorden zetten, ik vind het dan altijd zo leuk klinken. Terug naar Sinterklaas: Een paar jaar geleden werd ik door mijn broer gevraagd of ik voor de lokale omroep Sinterklaas wilde interviewen. Nou die kans liet ik natuurlijk niet schieten. Ik mocht meevaren op de pakjes boot en aangezien het nog een best een eindje varen was hadden we alle tijd voor het diepte interview. Mijn broer zou filmen. Ik vroeg de Sint allerlei interessante vragen over zijn leven, zijn familie, vakanties en andere hobby’s. Dat werd een knal interview dacht ik meteen. Jammer dat mijn broer niet op “opnemen” had gedrukt. Gelukkig waren er nog Pieten die ik kon ondervragen. Of ze vaak zeeziek waren en of ze dan moesten braken? Dat soort weetjes zijn belangrijk vond ik. Dat werd wel opgenomen. Later heb ik nog wat kinderen aan mijn professionele interview technieken onderworpen. Zij waren zeer onder de indruk